halt

Noun

sing ရပ်ခြင်း။ တန့်ခြင်း။

  • Work was brought/came to a halt when the machine broke down.

ရထားဘူတာရုံမရှိသော နေရာများ၌ ရထားရပ်ရာ နေရာ။

    ~ halts plural

      Verb

      ရပ်တန့်သည်။ ချီတက်နေရာမှ ရပ်သည်။ ဆိုင်းငံ့သည်။ ရပ်တန့်စေသည်။

        ရပ်တန့်သည်။ ချီတက်နေရာမှ ရပ်သည်။ ဆိုင်းငံ့သည်။ ရပ်တန့်စေသည်။

          ရပ်တန့်သည်။ ရပ်နားသည်။ ရပ်တန့်စေသည်။ ရပ်နားစေသည်။

          • there is growing pressure to halt the bloodshed. pos t

          ~ halts 3rd person; ~ halted past and past participle; ~ halting present participle