ground

Noun

the ground sing မြေကြီး။ မြေပြင်။

  • He slipped off the ladder and fell to the ground.

မြေနေရာ။ မြေကွက်။

  • The land near the border is disputed ground.

မြေ။ @ EARTH

  • solid/marshy/stony ground.

esp in compounds အားကစား၊ အပန်းဖြေ၊ စစ်ရေးပြ စသည် ကွင်း။

  • a picnic/cricket/sports/recreation ground.

ငါး ဖမ်းရန်၊ အမဲလိုက်ရန် စသည်အတွက် အကွက်။ ကွင်း။ မြေ။

  • fishing/hunting grounds.

ခြံဝင်း။ မြေ။

  • The house has extensive grounds.

အကြောင်းအရာ။ ကိစ္စ။ က‹။ နယ်ပယ်။ အနေအထား။ ရပ်တည်ချက်။

  • They managed to cover quite a lot of ground in a short programme.

esp pl ~ for sth/ doing sth/ to do sth အကြောင်းပြချက်။ အကြောင်း။

  • You have no grounds for complaint.

နောက်ခံ။ အခံ။

  • a design of pink roses on a white ground.

ပင်လယ်ကြမ်းပြင်

  • The ship touched ground a few yards form the shore.

grounds အနည်။

    ~ grounds plural

      Verb

      သောင်-ကမ်း-တင်သည်။ မြေကြီးသို့ကျသည်။ အခြေပြုသည်။

        ~ sth in/ on sth သင်္ဘော သောင်တင်သည်။

        • Our ship was grounded in shallow water/on a sandbank.

        esp passive လေယာဉ်တက်ခွင့် မပေး။

        • All aircraft at London Airport were grounded by fog today.

        esp US = EARTH

          လူငယ်များကို အိမ်ပြင်ထွက်ခွင့် ပိတ်သည့် ဒဏ်တပ်သည်။

            ~ grounds 3rd person; ~ grounded past and past participle; ~ grounding present participle

              Adjective

              ကြိတ်ထားသော အသား၊ အမှုန့်။

              • ground rice/almonds ie reduced to a fine powder