frown

Noun

မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာ။ မျက်နှာရှစ်ခေါက်ချိုး။

  • a slight frown of disapproval.

~ frowns plural

    Verb

    မျက်မှောင်ကုတ်၍ အပြစ်တင်သည်။ မျက်မှောင်ကုတ်သည်။ မျက်နှာပုပ်ထားသည်။

      ~ at sb/sth မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

      • She was sitting at her desk/frowning at/over some papers.

      ~ frowns 3rd person; ~ frowned past and past participle; ~ frowning present participle