front

Noun

ရှေ့။ ရှေ့ပိုင်း။ ဦးပိုင်း။ ရှေ့မျက်နှာစာ။ ရှေ့ခြမ်း။

  • Place the statue so that the front faces the light.

ရှေ့။ ရှေ့တန်း၊ ရှေ့ပိုင်း။ ဦးပိုင်း။

  • Keep your eyes to the front and walk straight ahead.

ကမ်းခြေ မျက်နှာစာ။ see promenade

  • walk along the sea front.

ရှေ့တန်း စစ် မျက်နှာ။

  • The army is fighting on two fronts.

အပြင်ပန်း။ ဟန်။

  • Her rudeness is just a front for her shyness.

usu sing ~ for sth ဟန်ပြ။ ဗန်းပြ။

  • The travel company is just a front for illegal drug trafficking.

လေစိုင်ဆုံ

  • A cold/warm front is moving in from the west.

စစ်မျက်နှာ။

  • The government has acted swiftly on several fronts to tighten security.

~ fronts plural

    Verb

    ~ onto sth မျက်နှာပြုသည်။ မျက်နှာမူသည်။ ဦးတည်သည်။ မျက်နှာ စာ တွင် ရှိ သည်။

    • Attractive gardens fronted the houses.

    မျက်နှာစာကို ဆင်ယင်သည်။

    • a house fronted with Cotswold stone.

    ရှေ့တန်းတင် ထားသည်။ ဦးဆောင်သည်။ Brit ရုပ်မြင်သံကြား အစီ အစဉ် ကို တင်ပြသည်။

    • a company fronted by a former rock star.

    ~ fronts 3rd person; ~ fronted past and past participle; ~ fronting present participle

      Adjective

      ရှေ့။ မျက်နှာဖုံး။

      • They keep the front room for visitors. on the front page of the newspaper.