flash

Noun

ဖလက်ရှ် ကင်မရာတွင်သုံးသော အလင်းမီး၊ ခဏတာ ဝင်းထိန်စွာ လင်းသောမီး

    ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် အလင်းရောင်။ မီးတောက်။

    • a flash of lightning.

    လျှပ်တစ်ပြက်၊ တဒင်္ဂဖြစ်ပေါ်သော စိတ်အာရုံ။

    • a flash of pity/excitement/inspiration/intuition.

    ကင်မရာသုံး လျှပ်တစ်ပြက်မီး။

    • a camera with a built-in flash.

    စစ်ယူနီဖောင်း ပခုံးတံဆိပ် သို့ လက်မောင်း တံဆိပ်။

      ~ flashes plural

        Verb

        လျှပ် ပြက်သည်။ မီး လက်သည်။

        • A lighthouse was flashing in the distance.

        အလင်းရောင်ဖြင့် အချက် ပြသည်။

        • flash a warning to someone with one's headlights.

        ဓာတ်မီးနှင့်ထိုးသည်

        • flash a torch in someone's eyes/at someone.

        မျက်လုံး၊ အကြည့် ဝင်းလက်သည်။

        • Her eyes flashed anger and defiance.

        လှစ်ခနဲ ပြေးသည်။ ဉာဏ် ပွင့်သည်။

        • The train flashed by at high speed.

        ရေဒီယို၊ ရုပ်မြင်သံကြား စသည် ထုတ်လွှင့်သည်။

        • News of the tragedy was flashed across the country.

        အများတကာ သွားလာရာ၌ လိင်တံ လှစ်ပြသည်။

          ထုတ်ပြသည်

          • she opened her purse and flashed her ID card.

          ~ flashes 3rd person; ~ flashed past and past participle; ~ flashing present participle

            Adjective

            infml အမြင်ရိုင်းလောက်အောင် ကြီးမား တောက် ပြောင်လွန်းသော။

            • a big flash car.

            ~ flasher comparative; ~ flashest superlative