facing

Noun

အပေါ်ယံအလွှာ။ မျက်နှာပြင်။

  • the stone facing of a building.

အင်္ကျီတွင် ပိုး ချုပ်ပေးထားသော နေရာ။

  • cut the facings out of thinner material.

pl အရောင်ကွဲလည်ခွံနှင့် အိတ်ကပ်။

  • a brown jacket with green facings.

~ facings plural

    Verb

    ~ past and past participle form of face