extradite

Noun

~ Extradition တစ်နိုင်ငံမှ အခြားတစ်နိုင်ငံသို့ ပေးအပ်မှု။ နိုင်ငံတွင် လာရောက်ခိုဝင်လာနေသူ ရာဇဝတ်သားအား ၎င်း၏ နေရင်းနိုင်ငံသို့ပြန်လည်အပ်နှင်း-ခြင်း-မှု။

    Verb

    ~ sb to… from… ပြစ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့ရာ တိုင်းပြည်သို့ တရားခံကို လွှဲအပ်သည်။

    • The government has refused to extradite a man wanted for a bank robbery in France.

    ~ extradites 3rd person; ~ extradited past and past participle; ~ extraditing present participle