equip

Noun

~ Equipage အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ။ ~ Equipment လိုအပ်သည့် အသုံးအဆောင်များပေးအပ်တပ်ဆင်ခြင်း။

    Verb

    ~ oneself/sb/sth with sth; for sth အပြည့် အစုံ ထားရှိ သည်။ တပ်ဆင် သည်။ လောက်င ပြည့်စုံ စေသည်။

    • They equipped themselves for the expedition.

    စိတ်ဓာတ်ရေးရာ၌ အသင့်ဖြစ်သည်။

    • Her training has equipped her to act decisively in a crisis.

    ~ equips 3rd person; ~ equipped past and past participle; ~ equipping present participle