dwelling

Noun

fml or joc နေအိမ်၊ တိုက်ခန်း စသည်။ ခန်းဝါ။

  • a desirable family dwelling.

~ dwellings plural

    Verb

    ~ present participle form of dwell

      house

      Noun

      အိမ်။

      • He went into/came out of his house.

      usu sing အိမ်။ အိမ်သား။

      • Be quiet or you'll wake the whole house!

      in compounds တဲ၊ ရုံ၊ ရုံး၊ အိမ်၊ တင်းကုပ်၊ ဂေဟာ စသည်။

      • a hen-house.

      in compounds စားသောက်ဆိုင်။ ဆိုင်။

      • a steak-house.

      လုပ်ငန်း အဆောက်အအုံ။ တိုက်။

      • a fashion house.

      often House လွှတ်တော်။

      • the upper house of the Japanese parliament

      the House

      • THE HOUSE OF COMMONS
      • THE HOUSE OF LORDS
      • enter the House ie become an MP

      အောက်လွှတ်တော်

        ဆွေးနွေးပွဲကြွရောက်သူများ

        • I urge the house to vote against the motion.

        ပွဲကြည့်ပရိသတ်

        • The house was transfixed.

        ကျောင်းသင်း

          usu the House of someone, something သူကောင်း မျိုးနွယ်။

          • the House of Windsor ie the British royal family.

          ~ houses plural

            Verb

            သိမ်းထားသည်။ အိမ်တွင် လက်ခံသည်။ အိမ်နှင့်နေသည်။

              နေရာထိုင်ခင်းပေးသည်။ အိမ်စီစဉ်ပေးသည်။

              • The council should house homeless people.

              ထည့်ထားသည်

              • books housed in glass-fronted cases.

              ~ houses 3rd person; ~ housed past and past participle; ~ housing present participle