drug

Noun

ဆေးဝါး။ ဆေး။

  • a pain-killing drug.

မူးယစ်ဆေး။ ဆေး။

  • hard/soft drugs.

~ drugs plural

    Verb

    ပင်ပန်းစွာလုပ်ကိုင်သည်

      ဆေးခတ်သည်။ မေ့ဆေးပေးသည်။

      • they were drugged to keep them quiet.

      ~ drugs 3rd person; ~ drugged past and past participle; ~ drugging present participle

        addict

        Noun

        ဆေး၊ အရက်စသည် စွဲနေသူ။ ဆေး၊ အရက်သမား။

        • a heroin addict.

        ဝါသနာအိုး

        ~ addicts plural

          Verb

          စွဲ၍ အသုံးပြုသည်။ အကျင့်စွဲသည်။

            ~ addicts 3rd person; ~ addicted past and past participle; ~ addicting present participle

              Adjective

              ~ Addicted စွဲလမ်းစိတ်ဝင်စားသော။

                မူးယစ်ဆေး၊ အရက် စသည် စွဲနေသော

                အလွန်အမင်း ဝါသနာထုံသော။

                • be hopelessly addicted to computer games.