doom

Noun

သေခြင်း။ ပျက်ကိန်း။ ဂြိုဟ်ဆိုး။ ကြမ္မာဆိုး။

  • meet/go to one's doom.

~ dooms plural

    Verb

    ~ sb/sth to sth usu passive ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသည်။ ပျက်စီးကိန်း၊ သေကိန်း ကြုံ သည်။

    • The plan was doomed to fail from the start.

    ~ dooms 3rd person; ~ doomed past and past participle; ~ dooming present participle