diverge

Noun

~ Divergence ခွဲဖြာ ထွက်ခြင်း။ ကွဲပြားသွားခြင်း။

    Verb

    ခွဲထွက်သည်

      ~ from sth ခွဲထွက်သည်။ ဖြာထွက်သည်။ လမ်းခွဲသည်။

      • The coastal road diverges from the freeway just north of Santa Monica.

      fml ကွဲပြားခြားနားသည်။ ကွဲလွဲသည်။

      • Our views diverged so greatly that we could never agree on anything.

      ~ from sth သွေဖည်သည်။ ကွာသွားသည်။

      • diverge from the truth/norm/usual procedure.

      ~ diverges 3rd person; ~ diverged past and past participle; ~ diverging present participle