distinct

Noun

~ Distinction သီးခြားထင်ရှားခြင်း။ ဂုဏ်ထူးဝိသေသန။ ~ Distinctness ထူးခြားခြင်း။

    Adjective

    ထင်ရှားသော။ ပြတ်သားသော။

    • A national strike is now a distinct possibility.

    ~ from sth ကွဲပြားသော။ ခြားနားသော။

    • We can separate these people into three distinct types.

    Adverb

    ~ Distinctly ကွဲကွဲပြားပြား။