disqualify

Noun

~ Disqualification အရည်အချင်းကင်းမဲ့ခြင်း။

    Verb

    often be disqualified~ sb from sth/doing sth စည်းကမ်း နှင့် မညီ ညွတ် ၍ ပယ် သည်၊ ပိတ်ပင်ခံရ သည်။

    • The team has been disqualified from next year's competition.

    ~ disqualifies 3rd person; ~ disqualified past and past participle; ~ disqualifying present participle

      Adjective

      ~ Disputable ငြင်းဆိုနိုင်သော။ ဆင်ခြေတက်နိုင်သော။