dishonor

Noun

brit dishonoursing fml ဂုဏ်သရေညှိုးခြင်း။ အရှက်ရခြင်း။

  • bring dishonor on one's family/regiment.

~ dishonors plural

    Verb

    fml အရှက်ရစေသည်။ ဂုဏ်သရေညှိုးစေသည်၊ ဖျက်သည်။

    • dishonor an agreement. စကားဖျက် သည်။

    ~ dishonors 3rd person; ~ dishonored past and past participle; ~ dishonoring present participle