discharge

Noun

ထွက်ခွင့်။ ထွက်ခြင်း။ ဆောင်ရွက်မှု။ အကြွေးဆပ်ခြင်း။ သေနတ်ပစ်ခြင်း၊ ထွက် ခြင်း။

  • After his discharge from the army/he went to Canada.

ပြည်၊ အရိအရွဲစသည် ယိုထွက်ခြင်း။

  • nasal/vaginal discharge. နှာရည်ယိုခြင်း/မီးယပ်ပေါ်ခြင်း။

~ discharges plural

    Verb

    esp passive ထွက်ခွာခွင့်ပြုသည်။ ထွက်ခွင့်ပြုသည်။ ဆင်းခွင့်ပြုသည်။ လွှတ် လိုက် သည်။

    • The accused man was found not guilty and discharged.

    esp passive ထုတ်ပစ်ခံရသည်။

    • He was discharged from the police force for bad conduct.

    fml ဆောင်ရွက်သည်။

    • She discharged her responsibilities with great efficiency.

    အကြွေးဆပ်သည်

      ထုတ်လွှတ်သည်။ စီးဆင်း သည်။ စွန့်ပစ်သည်။ ပြည်ထွက်သည်။

      • The sewers discharge their contents into the sea.

      သေနတ်ပစ်သည်၊ ထွက်သည်။

      • The rifle was discharged accidentally. ရိုင်ဖယ် ကျည်ဆန် မတော်တဆထွက်သွားသည်။

      ~ discharges 3rd person; ~ discharged past and past participle; ~ discharging present participle