contrive

Noun

~ Contrivance ဖန်တီးတီထွင်ခြင်း။

    Verb

    ဖန်တီးတီထွင်သည်။ ဖြစ်မြောက်အောင် ကြံဖန်သည်။

      fml ဖန်တီးသည်။ ကြံဖန်သည်။

      • We contrived that she should leave early that day.

      အခက်အခဲကြားမှ ကြံဖန်ကြိုးစားသည်။

      • contriving to live on a small income.

      ~ contrives 3rd person; ~ contrived past and past participle; ~ contriving present participle