confess

Noun

~ Confession ဖြောင့်ချက်။ ဝန်ခံခြင်း။

    Verb

    ဝန်ခံသည်။ အာပတ်ဖြေသည်။

      ~ to sth/doing sth; sth to sb အပြစ်ကိုဝန်ခံသည်။ ဖြောင့်ချက်ပေးသည်။

      • She finally confessed to having stolen the money.

      ဖွင့်ပြောသည်။ ဝန်ခံသည်။

      • He confessed himself to be totally ignorant of their plans.

      ~ sth to sb ဘရင်ဂျီခရစ်ယာန် ဘုန်းတော်ကြီးထံတွင် မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံသည်။ အပြစ်ဖြေသည်။

      • He confessed to the priest that he had sinned.

      ယင်းအပြစ်ဝန်ခံချက်ကို ဘုန်းတော်ကြီးကကြားနာသည်။

      • The priest confessed the criminal.

      ~ confesses 3rd person; ~ confessed past and past participle; ~ confessing present participle

        Adjective

        ~ Confessed ဝန်ခံပြီးဖြစ်သော။ ~ Confessional ယုံကြည်သက်ဝင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော။

          Adverb

          ~ Confessedly ဝန်ခံဖြောင့်ဆိုလျက်။