charm

Noun

နှစ်လို့ဖွယ်။ ဆွဲဆောင်မှု။ ညှို့ ဓာတ်။

  • the charm of the countryside in spring.

ဆွဲ ဆောင်နိုင်သည့်အရည်အချင်း။ ကျက်သရေ။

  • a woman's charms i.e her beauty or attractive manner.

အလှ ဆင်သည့် ပစ္စည်း။

  • a charm- bracelet.

လက်ဖွဲ့။ အဆောင်။

  • a lucky charm.

မန္တန်

    ~ charms plural

      Verb

      စိတ်တိမ်းညွတ်လာအောင် ဆွဲဆောင်သည်။ ညှို့သည်။

      • He was charmed by her vivacity and high spirits.

      စောင့်ရှောက် ကာကွယ်ထားသည်။ မ,သည်။ usu be charmed

      • He has led a charmed life i.e has escaped many dangers/as if protected by magic.

      ~ charms 3rd person; ~ charmed past and past participle; ~ charming present participle

        Adjective

        ~ Charming ဆွဲဆောင်မှုရှိသော။

          Adverb

          ~ Charmingly မြတ်နိုးနှစ်သက်ဖွယ်။