chance

Noun

အခွင့်အရေး

    အခွင့်အလမ်း။ ဖြစ်နိုင်စရာအကြောင်း။ အလား အလာ။

    • There's a million-to-one chance of my getting the job.

    အခွင့်အရေး

    • It was the chance she had been waiting for.

    စွန့်စားမှု

    • This road may not be the right one—but that's a chance we're going to have to take.

    အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှု။ ကံ။ ကံတရား။

    • I met her quite by chance/by sheer chance i.e accidentally.

    ကံကောင်းထောက်မမှု

    • By a happy chance a policeman was passing as I was attacked.

    ~ chances plural

      Verb

      ဖြစ်ချင်ရာ ဖြစ် စွန့်လုပ်သည်။ …ချင်…ပါစေ။ usu. not in the continuous tenses

      • 'Take an umbrella.' 'No—I'll chance it i.e risk getting wet.'

      အမှတ်မ ထင်ဖြစ်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဖြစ်သည်။ fml

      • She chanced to be in/It chanced that she was in when he called.

      ~ chances 3rd person; ~ chanced past and past participle; ~ chancing present participle

        upon

        Preposition

        fml ON ၁ ၁, ၄ , ၉, ၁၀, ၁၃, ၁၈

        • it was based upon two principles.