breeze

Noun

လေပြေလေညင်း

    လေညင်း။ လေပြည်။

    • a sea breeze.

    အလွယ်ကလေး။ အပျော်။ in sing.

    • Some people think learning to drive is a breeze.

    ~ breezes plural

      Verb

      ရွှင်မြူးသွက်လက်ပေါ့ပါးစွာ သွားသည်၊ လာသည်။

      • He breezes through life/never worrying about anything.

      ~ breezes 3rd person; ~ breezed past and past participle; ~ breezing present participle

        Adjective

        ~ Breezy လေပြေတိုက်သော။ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်သော။

          Adverb

          ~ Breezily လေပြေတိုက်၍။