bluff

Noun

ဖြီးလုံး။ လှန့်လုံး။

  • The company's threat to fire anyone who went on strike was just a bluff.

ပင်လယ်ကမ်းပါးပြတ်

    ~ bluffs plural

      Verb

      ဟိတ်ဟန်ထုတ်၍ လှည့်ဖြားသည်။ ညာစားသည်။

        သူများအထင်ကြီးအောင် ဖြီးသည်၊ ဖြန်းသည်။

        • he's been bluffing all along.

        ~ bluffs 3rd person; ~ bluffed past and past participle; ~ bluffing present participle

          Adjective

          ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းရှိသော

          • He is kind and friendly despite his rather bluff manner.

          ~ bluffer comparative; ~ bluffest superlative