blood

Noun

သွေး

  • He lost a lot of blood in the accident.

မျိုးရိုး။ မျိုးနွယ်။ fml

  • He is of noble blood.

ငွေပေါပြီး ဂိုက်ကောင်းသည့်လူရွယ်။ dated

    ~ bloods plural

      Verb

      ပွဲဦးအတွေ့အကြုံရစေသည်

      • young soldiers not yet blooded in action.

      အမဲလိုက် ခွေးငယ်အား သွေး၏အရသာကို ပွဲဦးထွက်သိစေသည်။

        ~ bloods 3rd person; ~ blooded past and past participle; ~ blooding present participle

          Adjective

          ~ Bloody သွေးပေကျံသော။ သတ်လိုသော။