black-mail

Noun

မိုက်ကြေးခွဲ၍ ပေးရခြင်း။ ငွေညှစ်ခြင်း။ နှုတ်ပိတ်ခငွေ။

    blackmail

    Noun

    ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်သည့် လုပ်ရပ်။

    • be found guilty of blackmail.

    ခြိမ်းခြောက် အကျပ်ကိုင် ခြင်း။

    • 'Increase productivity or lose your jobs.' 'That's blackmail!'.

    ~ blackmails plural

      Verb

      နှုတ်ပိတ်ခတောင်းသည်

        ခြိမ်းခြောက် အကျပ်ကိုင်သည်။

        • The strikers refused to be blackmailed into returning to work.

        ~ blackmails 3rd person; ~ blackmailed past and past participle; ~ blackmailing present participle