bewitch

Noun

~ Bewitchery စိတ်ဆွဲဆောင်သူ။ စွဲလမ်းစေသူ။ ပြုစားသူ။ ပြုစားဖမ်းစားချက်။ ~ Bewitchment စိတ်ဆွဲဆောင်သည်။ စွဲလမ်းကပ်ငြိစေမှု။ ပြုစားဖမ်းစားချက်။

    Verb

    ပြုစားသည်။ often be bewitched

    • his relatives were firmly convinced that he was bewitched.

    ညှို့သည်။ ဖမ်းစားသည်။

    • He was bewitched by her beauty.

    ~ bewitches 3rd person; ~ bewitched past and past participle; ~ bewitching present participle

      Adjective

      ~ Bewitching ပြုစားဖမ်းစားနိုင်သော။ စိတ်ဆွဲဆောင်ညွှတ်နူးစေတတ်သော။

        Adverb

        ~ Bewitchingly ပြုစားဖမ်းစားလျက်။