belt

Noun

ခါးပတ်

  • a belt buckle.

စက်ခါးပတ်ကြိုး။ see conveyor belt, fan belt

    ရပ်ဝန်း

    • I live in the commuter/stockbroker belt.

    လက်သံပြောင်သော ရိုက်ချက်။

    • She gave the ball a terrific belt.

    ~ belts plural

      Verb

      ခါးပတ် ပတ်သည်။

      • Your coat looks better belted up.

      တစ်ဟုန်ထိုးသွားသည်

      • A car came belting along the road.

      ခါးပတ်တွင်ချိတ်သည်

      • The officer belted his sword on.

      လက်သံ ပြောင်ပြောင် ဆော်သည်။

      • If you don't shut up/I'll belt you one.

      ~ belts 3rd person; ~ belted past and past participle; ~ belting present participle

        Adjective

        ~ Belted ခါးပတ်ပတ်ထားသော။ သင်္ဘောတွင်သံမဏိပြားကြီးများကိုအကာအကွယ်အဖြစ်နှင့်ပတ်ထားသော။