beguile

Noun

~ Beguilement လှည့်စားဖြားယောင်းခြင်း။ အချိန်ကုန်စေခြင်း။

    Verb

    ပျော်ရွှင်စေသည်။ အပျင်းပြေ စေသည်။ dated

    • He beguiled us with many a tale of adventure.

    အချိန်ကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ကုန်လွန် စေသည်။

    • every prominent American artist has been beguiled by Maine

    လိမ်သည်။ လှည့်ဖြားသည်။

    • They were beguiled into giving him large sums of money.

    ~ beguiles 3rd person; ~ beguiled past and past participle; ~ beguiling present participle