band

Noun

စည်းကြိုး။ ပတ်ကြိုး။ သိုင်းကြိုး။

  • She always ties her hair back in a band.

ခေတ်ပေါ်တေးဂီတအဖွဲ့

  • a jazz/rock band.

အရစ်။ အကွင်း။

  • a white plate with a blue band around the edge.

လေမှုတ်တူရိယာအဖွဲ့

  • a brass band.

ရေဒီယိုလှိုင်းခွင်၊ မီတာခွင်။ also waveband

  • a transistor tuned to the FM band.

အစုအဖွဲ့။ အုပ်စု။

  • a band of robbers/fugitives/relief workers.

ဈေးနှုန်းဘောင်၊ ဝင်ငွေဘောင် စသည်။

    ~ bands plural

      Verb

      စည်းထားသည်။ ပတ်ထားသည်။ သိုင်းထားသည်။ usu be banded

      • doors are banded with iron to make them stronger.

      စုရုံးသည်

      • local people banded together to protest against a common enemy.

      ~ bands 3rd person; ~ banded past and past participle; ~ banding present participle