band

Noun

ဘင်ခရာတီးဝိုင်း၊ လူစုလူဝေး၊ ကြိုးခွေကြိုးကွင်း

    စည်းကြိုး။ ပတ်ကြိုး။ သိုင်းကြိုး။

    • She always ties her hair back in a band.

    ခေတ်ပေါ်တေးဂီတအဖွဲ့

    • a jazz/rock band.

    အရစ်။ အကွင်း။

    • a white plate with a blue band around the edge.

    လေမှုတ်တူရိယာအဖွဲ့

    • a brass band.

    ရေဒီယိုလှိုင်းခွင်၊ မီတာခွင်။ also waveband

    • a transistor tuned to the FM band.

    အစုအဖွဲ့။ အုပ်စု။

    • a band of robbers/fugitives/relief workers.

    ဈေးနှုန်းဘောင်၊ ဝင်ငွေဘောင် စသည်။

      ~ bands plural

        Verb

        စည်းထားသည်။ ပတ်ထားသည်။ သိုင်းထားသည်။ usu be banded

        • doors are banded with iron to make them stronger.

        စုရုံးသည်

        • local people banded together to protest against a common enemy.

        ~ bands 3rd person; ~ banded past and past participle; ~ banding present participle