baby

Noun

မွေးကင်းစအရွယ်၊ ရင်ခွင်ပိုက်အရွယ် ကလေး။ တိရစ္ဆာန် အကောင် ပေါက်စ။

  • Both mother and baby are doing well

မိသားစုတွင်၊ အုပ်စုတွင် အငယ်ဆုံး။

  • He's the baby of the team.

ကလေးလိုလူ

  • Stop crying and don't be such a baby.

slang US ဇနီး၊ ခင်ပွန်း၊ ရည်းစား စသည်ကို ချစ်စနိုးခေါ်သော စကား

    အသေးလေး။ ပေါက်စလေး။

    • a baby car.

    ~ babies plural

      Verb

      ကလေးလိုယုယသည်။ ဂရုစိုက်သည်။

      • Don't baby him—he's old enough to look after himself.

      ~ babies 3rd person; ~ babied past and past participle; ~ babying present participle

        Adjective

        ~ Baby-faced အရွယ်တင်သော။ ကလေးမျက်နှာပေးကဲ့သို့သော။