assail

Noun

~ Assailant ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်သူ။

    Verb

    ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြိမ်ကြိမ် ရန်ပြုသည်။

    • assailed with fierce blows to the head.

    မေးခွန်း များဖြင့် ထိုးနှက်သည်။ စကားဖြင့် ပုတ်ခတ်ထိုးနှက်သည်။

    • be assailed by worries/doubts/fears.

    ~ assails 3rd person; ~ assailed past and past participle; ~ assailing present participle

      Adjective

      ~ Assailable ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်သော။