apprentice

Noun

ဆရာသမားထံမှ လက်မှုပညာ၊ ကူးသန်းရောင်း ဝယ်ရေး ပညာ စသည်ကို သက်ယူသော လက်ထောက်တပည့်

  • person who learns a trade or craft from a master

အလုပ်သင်

  • an apprentice plumber.

~ apprentices plural

    Verb

    အလုပ်သင်အဖြစ် ဝင်ရသည်။

    • He was apprenticed to a carpenter at the age of 16.

    ~ apprentices 3rd person; ~ apprenticed past and past participle; ~ apprenticing present participle