admit

Noun

~ Admittence ဝင်ခွင့်ပြုခြင်း။ ဝင်ရောက်ခွင့်။

    Verb

    ဝန်ခံသည်။ ဝင်ခွင့် ပြုသည်။ ဝင်နိုင်သည်။ လက်ခံသည်။ တက်ခွင့်ပြုသည်။ လက်ခံနိုင်သည်။ ကာသည်။ ကန်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ လက်ခံနိုင်သည်။

      ဝန်ခံသည်။

      • The prisoner has admitted his guilt. I wrestled with the problem for weeks but finally had to admit defeat.

      ဝင်ခွင့် ပြုသည်။ ဝင်နိုင်သည်။

      • I was finally admitted to the great man's presence. Children are not to be admitted.

      လက်ခံသည်။ တက်ခွင့်ပြုသည်။

      • The music department admits sixty new students every year.

      လက်ခံနိုင်သည်။ ကာသည်။ ကန်သည်။

      • The theatre admits only 250 people.

      ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ လက်ခံနိုင်သည်။

      • The question admits of only one answer.

      ~ admits 3rd person; ~ admitted past and past participle; ~ admitting present participle

        Adverb

        ~ Admittedly ဝင်ခွင့်ပြုလျက်။