abjure

Noun

~ abjurer ကျမ်းစာကျိန်၍ စွန့်လွှတ်သူ။

    Verb

    fml ပိုင်ခွင့်၊ ခံယူချက် စသည် စွန့်ပယ်သည်၊ စွန့်လွှတ်သည်၊ စွန့်သည်၊ ငြင်းပယ် သည်။

    • abjure one's religion.

    ~ abjures 3rd person; ~ abjured past and past participle; ~ abjuring present participle