pinch

Transitive verb

လက်မနှင့်လက်ညှိုးဖြင့် ဖိညှပ်သည်။

He pinched the child's cheek playfully.

(လက်သည်းဖြင့်) ဆိတ်သည်။

The little girl was crying because somebody had pinched her.

ညှပ်သည်။ ညပ်သွားသည်။

The door pinched my finger as it shut.

(ဖိနပ်ပေါက်၍) နာသည်။

These new shoes pinch (me).

~ sth (from sb/sth) (Brit infml) လစ်သည်။ အလစ်သုတ်သည်။ ခိုးသည်။

He's been pinching money from the cashbox.

Noun

ဆိတ်ခြင်း။

She gave him a pinch (on the arm) to wake him up.

တစ်ဆိတ်စာ။ တစ်တို့။

Add a pinch of salt.

Antonym

...see Antonym for pinch